Wij missen het persoonlijk contact. U ook?
U kunt een kaartje invullen achter in de kerken en in de box deponeren. Of meld u nu aan via onderstaand formulier!
Het klinkt misschien cliché: ‘Hoe gaat het met u?’
Maar wist u dat de pastors van de parochie graag horen hoe het met u is? Door de schaalvergroting naar een parochie met zeven geloofsgemeenschappen lijkt het persoonlijk contact soms te verdampen. Parochianen geven aan dat zij dat missen, maar de pastors ook! Daarom is er pastor-op-bezoek: een pastor komt bij u thuis en brengt een kort bezoek.
Waar heb je het over met een pastor?
Het gaat erom elkaar even te zien en te ontmoeten. De pastores horen graag hoe het met parochianen is, wat goed gaat en ook waar hun zorgen liggen. Denk bijvoorbeeld aan de (geloofs)opvoeding in hun gezin. Of als de kinderen al de deur uit zijn en het geloof los lijken te hebben gelaten, wat doet dat met je en hoe ga je daarmee om? En hoe gaat het met het werk en/of vrijwilligerswerk? Het ouder-worden in het leven? Waar zie je tegenop? Wat verwacht je van de kerk en van de pastores?
Zegt pastoor Dick van Klaveren, “in wat hen zoal bezighoudt, wat actueel is in hun leven. Dat kan van alles zijn. We willen als pastoor, diaken en pastoraal werkers graag contact maken en mensen verbinden. Vanuit die contacten worden wij ook weer gevoed. Zo kunnen we plannen maken in de parochie die aansluiten bij wat parochianen bezighoudt.”
Sindsdien gaan we anders met elkaar om.
“Er verandert iets na zo’n gesprek”, legt diaken Paul Schuurmans uit. Hij heeft vele huisbezoeken afgelegd en benadrukt dat het bij pastor-op-bezoek niet zozeer gaat om gesprekken over pastorale problemen, maar veel meer om een kennismaking. “Nader kennismaken met parochianen is heel prettig. Het is fijn om met iemand thuis te spreken in zijn of haar eigen omgeving. Als ik een parochiaan na zo’n bezoek weer tref in de kerk, merk ik dat je elkaar beter kent. Dat is heel fijn voor beide kanten.”
Pastoor van Klaveren knikt bevestigend. Een pastor-op-bezoek moment dat hem erg voor de geest staat was een bezoek aan een dame die zich al jaren inzette op het secretariaat: “Ik kwam bij haar thuis en ze vertelde honderduit over haar kinderen die ze met haar man samen had geadopteerd uit Brazilië. Over de verschillen tussen hen, en haar bijzondere interesse als ik in mijn preek iets over Brazilië vertel. Sindsdien gaan we anders met elkaar om. Die ontmoeting was heel positief voor ons allebei.”
